เมื่อวานดิฉันไปว่ายน้ำมา พอเปลี่ยนชุด ใส่หมวก ใส่แว่นตากันน้ำ เสร็จแล้วออกจากห้องเปลี่ยนชุด กำลังเปิดน้ำทับทิมยี่ห้อเซกิ ก็เจอเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง เพิ่งขึ้นจากสระน้ำจ้องหน้าดิฉันสักพักแล้วก็ถามขึ้นมา

เด็กหญิง: คุณแม่ขา... เป็นผู้ปกครองใครคะ?

ดิฉัน: เอ่อ...พี่ไม่ได้เป็นผู้ปกครองใครค่ะ (พูดด้วยอาการงงเล็กน้อย)

เด็กหญิง: พี่หน้าเหมือนแอนนี่เลย เป็นผู้ปกครองแอนนี่รึเปล่าคะ?

ดิฉัน: เปล่าค่ะ (แล้วก็ยิ้ม)

เด็กหญิง: แล้วนั่นน้ำอะไรคะ? (เด็กหญิงชี้มาที่ขวดน้ำ)

ดิฉัน: น้ำส้ม อุ้ย! ไม่ใช่ น้ำทับทิมเซกิค่ะ

เด็กหญิง: เหรอ...แล้วนั่นอะไรติดหนึบที่ฟันน่ะ?

ดิฉัน: อ๋อ! พี่ใส่เหล็กจัดฟันน่ะ

และแล้วคุณแม่ของเด็กหญิงก็พาตัวไปเปลี่ยนชุด (เฮ้อ... ขอบคุณคุณแม่เด็กหญิง ถ้าไม่มาเอาตัวไปปลี่ยนชุดคงเจออีก ๑๐๘ คำถาม แน่นอน) วันนี้ up แค่นี้ก่อน ผู้ปกครองแอนนี่ขอตัวไปทำวิทยานิพนธ์ต่อดีกว่า งานเยอะแยะมากมาย...

ป.ล. ผู้ปกครองแอนนี่ว่ายน้ำได้ ๘๐๐ เมตร (แบบไป ๆ หยุด ๆ)

Today I receive a package from my big sis! It took only 9 days from NYC to BKK (pretty fast hah..!).

A package addressed to me                    Declaration  1. Sweet M&M  2. Shoes   3. Comb & eye glasses

 Let's see what inside!

Mega m&ms: peanuts coated with chocolate. Pretty big size... pretty big size as addressed "mega"  with 5 different color... let's see... blue, crimson, yellow, brown, and weird indigo (unusually seen color). Anyway yummy!

Groovy shoes: perfect fit                                                  Comb (conair) and sunglasses

                                                                                                                 Thanks naka

P.s. they fit to my face but not to my nose! (you can see the crease between my nose and the glasses, btw the picture was overexposure. It was hard to adjust the light) anyway, I like them.

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาดิฉันได้ไปอบรมเชิงปฏิบัติการ เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีด้านยีนในการตรวจสอบสิ่งแวดล้อม ที่มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี (คนที่นี่เค้าเรียกว่า มอ บู) นาน ๆ ได้มาต่างจังหวัดแล้วรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเลย น่าอิจฉาคนที่เรียนที่นี่ ได้เห็นวิวทะเลสวยงาม  มาพูดถึงการอบรมต่อดีกว่า มีการแบ่งเป็นภาคบรรยาย ๒ วันแรก และภาคปฏิบัติอีก ๒ วันหลัง ดีใจจังที่ได้ทำภาคปฏิบัติด้วยเพราะรับจำกัดจำนวนคนแค่ ๒๕ คน (ภาคบรรยายมีเกือบ ๗๐ คน) เหตผลที่มีการจัดอบรมครั้งนี้เพื่อที่จะได้เผยแพร่ความรู้ทางด้านการใช้และพัฒนายีน เช่น GFP หรือยีนอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่เป็น receptor หรือ response กับสารพิษนั้น ๆ มาใช้ในการเป็นดัชนีชีวัดทางชีวภาพว่าสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะแหล่งน้ำได้เกิดมลพิษหรือมีสารพิษตกค้างอยู่เท่าใดแล้ว ซึ่งน่าสนใจตรงที่ข้อดีของวิธีนี้คือหากมีสารพิษปริมาณน้อย ๆ ก็ตรวจสอบได้แล้ว ไม่ต้องรอให้สัตว์น้ำตายลอยเป็นแพ หรือคนที่อุปโภคและบริโภคแหล่งน้ำและสัตว์น้ำเกิดอาการเป็นพิษ หรือล้มป่วยเสียก่อน ค่อยมาวิเคราะห์แหล่งน้ำกัน ประมาณว่ากว่าจะรู้ก็สายเสียแล้ว 

ดิฉันเดินทางไปวันจันทร์ ได้มาเจอเพื่อเก่าสมัยเรียน ป.ตรี คนหนึ่ง มาเรียนที่ ม.บูรพา ไม่ได้เจอกันเกือบ ๓ ปี คุยกันเพลิน แล้วนั่งมอเตอร์ไซด์ เพื่อนเป็นคนขี่ โดนลมปะทะหน้าด้วย ไปดูบ้านเมือง

ตลาดนัดแถว ๆ หลังมหาวิทยาลัย มีเฉพาะวันวันทร์กับวันศุกร์ อดุมไปด้วยของขายและอาหารนานาชนิด ซื้อหมูปิ้ง ข้าวโพด เต้าหู้ทอด มะพร้าวอ่อน (ในลูกมะพร้าว) ฯลฯ มากินที่ชายหาด แล้วก็ไปสะพานปลา (เขตการ ทำประมง) ที่นี่มีการแบ่งเขตเป็นการทำประมง และท่องเที่ยวเห็นหาดเป็นแนวยาว (เขตการท่องเที่ยว) ชื่อหาดวอนฯ จะอยู่ต่อกับหาดบางแสน

ดูเด็กตกปลา ทำท่ากำลังหย่อนเบ็ด           แป๊บเดียวได้ปลาตัวเล็ก      

นางแบบเจ้าของพื้นที่ทำท่ากำลังนั่งชิว ๆ บนมอเตอร์ไซด์ ดูหาด                        เรือหาปลา

วันที่ทำฏิบัติการวันแรกบอกยังไม่ได้ว่าทำอะไรเพราะ workshop นี้ งานส่วนหนึ่งที่ทำเป็นงานนิสิตปริญญาเอกที่นี่ ยังไม่ได้ตีพิมพ์ แต่ที่นี่อาจารย์ใจดีเปิดเผยงานบางส่วนที่น่าสนใจแล้วก็สอนเทคนิคต่างๆ ให้ด้วย มี idea เจ๋ง ๆ มาแลกเปลี่ยนกันตั้งเยอะ  ตอนเย็นได้มานั่งชิว ๆ ที่ร้านริมหาด กินน้ำแข็งใส ที่จริงร้านเค้าก็ห้ามถ่ายรูปนะ แต่ถ่ายไปแล้ว เพิ่งเห็นป้ายหน้าร้านว่าห้ามถ่ายรูป โอ้ย! จะติดคุกมั๊ยเนี้ย

                ไม่บอกว่าทำอะไร                                                                 ไม่บอกว่าเป็นอะไร

            ไม่บอกดีกว่า ปลาอะไร                                                   ดร. ชูตา (ประธานจัดงาน) กับ ดร. Kurauchi  

วันที่ทำปฏิบัติการวันที่สอง มีอาจารย์จากมหาวิทยาลัยเกียวโต มาสาธิตวิธีการทำ gene transfer ของ Medaka (ชื่อปลาชนิดหนึ่ง มีชื่อไทยว่า ปลาซิวข้าวสาร) ตัวเล็ก ๆ น่ารักมาก ยาวประมาณ ๓ ซม. ใช้วิธี microinjection โดยใช้โปรตีนติดตาม GFP ใส่เข้าไปใน gene construct กลายเป็นปลาเรืองแสง เห็นของจริงมาแล้ว เรืองแสงสีเขียวตั้งแต่อยู่ในไข่ (cool มาก) ได้คุยกับอาจารย์คนนี้แล้ว อาจารย์เป็นคนเก่งและไม่ถือตัว ลูกศิษย์ที่มาด้วยบอกว่า "He knows everything about medaka" ป.ล. งานอาจารย์ท่านนี้เปิดเผยได้เพราะตีพิมพ์แล้ว search หางานอาจารย์เพิ่มเติมได้ตาม pubmed และ google ชื่อ ดร. Kinoshita

อาจารย์แสดงเข็มฉีดขนาดจิ๋ว เกือบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า                 กล้องที่ต่อกับ CCD camera

             egg holder                                           ภาพไข่ปลา medaka ที่ขยายจากกล้อง

อบรมเสร็จแล้วถือโอกาสก่อนกลับกรุงเทพฯ ไปเดินเล่นชิว ๆ ที่หาดบางแสน ได้สัมผัสกับทรายสีอาจไม่ขาวเท่าไหร่ แต่นุ่มดี เดินเสร็จได้ผมเหนียว ๆ จากไอทะเลมาด้วย

  เดินไป                              เดินกลับเกือบมืด          

       มาเจอเพื่อนเก่าอีกคนโดยไม่ได้นัดหมาย วัดรอยเท้าอันอ้วนกลมกันหน่อย ไม่ได้เจอกันหลายปี               แล้วก็เดินมาเจอพี่ (คนนี้นัดหมายจะกลับด้วยกัน)

ถึงกรุงเทพแล้ว เอาเกียรติบัตรมานั่งดูด้วยความภูมิใจ เอา idea นี้ไปบอกให้อาจารย์จัด workshop ด้วยดีกว่า แต่คงต้องวางแผนดี ๆ เพราะต้องเตรียมงานเหนื่อยมาก เห็นความสำเร็จในการจัด workshop ที่ ม. บูรพา แล้วน่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง เห็นความร่วมมือร่วมใจของอาจารย์ นิสิต และผู้เข้าร่วมอบรม แล้วรู้สึกประทับใจมากมาย ที่สำคัญประทับใจมิตรภาพของเพื่อนเก่าด้วยค่ะ ที่ดูแลอย่างดีทั้งเรื่องที่พักและการเดินทาง